Klik om font groter te maken
Klik om font kleiner te maken

Deze webpagina presenteert de planning en uitvoering van het
BRAILLE WITHOUT BORDERS projekt.

Dit projekt heeft als doel blinde mensen op te leiden zodat ze in staat zijn om zichzelf in de maatschappij te integreren. Op deze pagina wordt het projekt in Tibet beschreven.

Introductie
Voor blinde kinderen in de Tibetaanse Autonome Regio (T.A.R.) bestond er tot in 1998 geen mogelijkheid onderwijs te volgen. De kans dat ze normaal geïntegreerd worden in de samenleving is mede daardoor erg klein. Op 2,5 miljoen inwoners in de T.A.R. zijn er volgens officiële cijfers meer dan 30.000 blinden. In vergelijking met de andere gebieden in de wereld ligt het percentage van blinden in de TAR ver boven het gemiddelde. Oorzaken van blindheid zijn te vinden in zowel klimatologische als hygiënische omstandigheden: stof, wind, hoge ultraviolette straling, roet veroorzaakt door stoken met kolen en/of Yakontlasting, een tekort aan vitamine A op jonge leeftijd. Onvoldoende medische zorg speelt ook een belangrijke rol. Cataract oftewel staar is een veel voorkomende aandoening. In de meeste gevallen van staar is een operatie mogelijk waarna het zicht weer gedeeltelijk of in zijn geheel terugkeert. Het Rode Kruis en andere organisaties organiseren speciale oogkampen om mensen met een staaraandoening te opereren. Er blijft echter een grote groep mensen over die niet geopereerd kan worden. Speciaal voor deze groep mensen en de overige blinden in de TAR is het Braille Without Borders training centrum in Tibet opgezet.

Geschiedenis
In de zomer van 1997 heeft Sabriye Tenberken, zelf blind, de mogelijkheid voor het opzetten van een opleidingsinstituut voor blinden in de TAR onderzocht. Ze heeft ontdekt dat er geen programma’s bestonden voor het opleiden of integreren van blinden in de T.A.R. en daarom toen het initiatief genomen om een project voor slechtzienden en blinden op te zetten.

Begin situatie project
Sabriye Tenberken en Paul Kronenberg zijn in Mei 1998 vanuit Europa naar Tibet vertrokken om het trainings centrum voor blinden op te starten. Na het inrichten van het schoollokaal,  de slaapzalen en keuken werden 6 kinderen vanuit verschillende dorpen naar Lhasa gehaald. Omdat de kinderen uit verschillende gebieden komen waar verschillende dialecten gesproken worden,
was het in het begin even wennen om elkaar goed te kunnen verstaan. Een lerares werd geïnstrueerd in de speciale technieken voor blinden en in het Tibetaans Braillesysteem. Begin juni is het onderwijs voor de eerste kinderen gestart. Met behulp van houten plankjes, voorzien van klittenband-stippen, werd het Braillescript onderwezen. De kinderen waren erg enthousiast en binnen 6 weken hadden ze alle 42 letters van het Tibetaanse alfabet onder de knie.

In Tibet wordt blindheid of gehandicapt zijn ivm het geloof gezien als een soort straf. In het voorgaande leven heeft de betreffende persoon iets verkeerd gedaan en is daarom nu "gestraft" met blindheid of een handicap. Het project werkt daarom ook hard aan voorlichting van de lokale bevolking. De medewerkers van het project zorgen voor uitleg wat blindheid precies betekent en welke mogelijkheden deze groep mensen hebben. De Tibetanen en Chinezen die het project bezoeken staan open voor dit soort informatie omdat ze zien dat de kinderen die onderwijs genieten
tevreden en gelukkig zijn. De ligging van het project speelt ook een belangrijke rol. Het gebouw waar het project huist ligt vrijwel in het centrum van Lhasa. De Jokhang, DE belangrijkste en heiligste tempel in het land ligt op nog geen 500 meter afstand. Alle pelgrims en nomaden komen naar Lhasa om dit heiligdom te bezoeken. De blinde kinderen zijn hier ook vaak inclusief de witte blindenstok te vinden. De bevolking wordt op die manier geconfronteerd met blindheid waardoor de bekendheid van het project onder de bevolking snel toeneemt.

Naamsverandering
In het najaar van 2002 hebben Sabriye Tenberken en Paul Kronenberg een naamsverandering van de de organisatie doorgevoerd.
De nieuwe naam is "Braille Without Borders". (Braille Zonder Grenzen) Er is voor deze naam gekozen omdat deze drie belangrijke betekenissen voert, te weten: "Braille" als basis voor het alfabetiseren van blinde mensen."Zonder Grenzen" zodat de organisatie waar dan ook ter wereld ingezet kan worden. En ten derde en deze is voor de nieuwe organisatie extra belangrijk "Zonder Grenzen" omdat er geen grenzen voor blinde mensen mogen worden vastgelegd. Ieder individu, blind of slechtziend zal de kans moeten krijgen om zijn eigen grenzen te leren kennen en te bepalen. Daarvoor is het noodzakelijk dat ieder individu door zienden wordt aangemoedigd en niet wordt gehinderd deze persoonlijke grenzen te bepalen. Braille Zonder Grenzen wil blinde mensen dmv het Brailleschrift alfabetiseren waardoor ze toegang krijgen tot literatuur en daardoor tot kennis. Kennis geeft ze de mogelijkheid een beroep te leren/ uit te oefenen wat kan leiden tot volledige integratie in en acceptatie door de maatschappij. Het rehabilitatie en trainingscentrum voor blinden in Tibet is nu een project van Braille Without Borders.
 
In 2003 heeft Braille Without Borders vele aanvragen ontvangen van blinde mensen uit ontwikkelingslanden. Wanneer kan BWB een project in hun land komen opzetten?. Daarom is het idee ontstaan om een internationaal trainingscentrum op te bouwen waar blinde mensen uit ontwikkelingslanden worden opgeleid zodat ze in staat zijn hun eigen trainingscentra op te bouwen in eigen land. Zij spreken de lokale taal, kennen de lokale cultuur en kunnen direct naar de lokale overheden stappen om te vragen naar ondersteuning. Bovendien zijn zij een deel van de blinde mensen in hun eigen land en niet een "langneus" (Westerling) die hen komt vertellen hoe ze moeten werken.

In 2005 is er een start gemaakt om dit centrum te realiseren. In Kerala, in het Zuiden van India, werd een stuk land gekocht. Inmiddels zijn de ontwerpen voor de gebouwen klaar en zodra de bouwvergunning binnen is kan er met de bouw worden gestart.

Het trainings centrum in Tibet is opgebouwd uit 4 deelprojecten:

1. voorbereidingsschool voor blinde kinderen
Omdat Tibet erg groot is en de gebieden erg moeilijk bereikbaar zijn is er besloten om de kinderen naar Lhasa te halen en aldaar op te leiden. Uit financieel en organisatorisch oogpunt is het eenvoudigweg te moeilijk om een individueel trainingsprogramma in deze afgelegen gebieden op te zetten. Er is besloten om een internaatschool voor kinderen tussen de 7 en 12 jaar te openen. Tibetaanse schoolboeken worden geproduceerd in de Brailleboekdrukkerij van het project. Chinese basisschoolboeken worden van het Braille Publishing House in Peking gekocht.

Het programma is opgezet in 2 semesters van elk 10 maanden. Tussen deze semesters worden de kinderen teruggebracht naar het geboortedorp. Met het Tibetaanse nieuwjaar verblijven de leerlingen 8 weken met hun familie, op deze wijze wordt het contact tussen het kind, familie en geboortedorp onderhouden. We hebben een "hazen klas" voor de gevorderde leerlingen, een "Tijger klas" voor alle nieuwkomers ouder dan 6 jaar en een "muizen klas" voor leerlingen tussen 4 en 6 jaar. De vakken in de school zijn: Chinees, Tibetaans en Engels Braille en rekenen. Verder ontvangen de kinderen  mobiliteits- en orienterings-training. Ook worden speciale blindentechnieken onderwezen waardoor dagelijks levensvaardigheden geen probleem meer vormen. Ook wordt er muziek, sport en gymnastiek onderwijs gegeven. 

2. EEN TIBETAANSE BRAILLEBOEKDRUKKERIJ
Omdat het Tibetaans Braille schrift nieuw is bestonden er nog geen boeken. Daarom is er gestart met de productie van school- en leesboeken. Een computerprogramma dat geschreven Tibetaans vertaald in Tibetaans Braille werd geschreven door een Duitse blinde wiskundige, Eberhard Hahn. 

Tibetaanse teksten kunnen via de Wyllie om-spelling in een computer worden ingetypt, het programma vertaalt deze om-spelling in het Tibetaans Braille schrift, wat dan met behulp van een Braille printer kan worden afgedrukt . Na 3 jaar ontwikkeling en voorbereiding zijn in Augustus 2001 de eerste Tibetaanse Braille schoolboeken gedrukt.

3. ZELF-INTEGRATIE PROJECT
Al na een half jaar na aanvang van het projekt waren de eerste resultaten zichtbaar. De blinde kinderen leerden in het projekt lezen en schrijven, ontvingen mobiliteitstraining en leerden alledaagse vaardigheden die ze in staat stelden meer onafhankelijk te worden. Wat echter het meeste opviel was dat ze ervaringen over "blind zijn" uitwisselden met andere kinderen en door de nieuw geleerde vaardigheden een flinke portie zelfvertrouwen opbouwden. Na de opleiding integreren de leerlingen zichzelf in de maatschappij of in een reguliere basisschool. Enkele voorbeelden van integratie: Vijf leerlingen die de medische massage/ fysiotherapie opleiding in het centrum hebben gevolgd hebben in December 2004 hun eigen praktijk geopend, 1 leerling werkt als reisgids. 9 andere leerlingen gaan sinds October 2003 naar een reguliere basisschool. BWB drukt de benodigde schoolboeken en de leerlingen hebben speciale Brailletypemachines waarmee ze tijdens de les aantekeningen kunnen maken. Na 5,5 jaar is gebleken dat indien blinde mensen een vaardigheid of speciale kennis hebben, ze in de maatschappij geaccepteerd worden. BWB heeft daarom het doel om blinde mensen op te leiden zodat ze hun leven in eigen hand kunnen nemen.

Voor de integratie van de eerste leerlingen hebben we hulp van medewerkers van Handicapped International en Save the Children ontvangen. Medewerkers van deze organisaties bezoeken met regelmaat de school waar de leerlingen zijn geintegreerd.

4. BEROEPSOPLEIDING
Dit is een groot programma dat in kleine stappen is opgezet.  In de volgende sectoren kunnen de blinde leerlingen, na een adequate training, werkzaamheden uitvoeren:

• Traditionele Tibetaanse / Chinese massage gecombineerd met Fysiotherapie, pols diagnose en acupressuur. In Tibet bestaan verschillende ziektes die (tot nu toe) niet genezen kunnen worden: Big Bone Disease, Artritis, Rachitis, rugklachten.  Big Bone Disease is een ziekte waarbij vervormingen optreden van de gewrichten. Artsen zonder Grenzen, België, zijn al verschillende jaren aan het onderzoeken waardoor deze ziekte veroorzaakt wordt. Helaas is de oorzaak nog niet gevonden waardoor er nog geen geneesmiddel ontwikkeld kon worden. Dmv. Fysiotherapie en massage kunnen patiënten die onder deze ziekte lijden van de pijn verlicht worden. In China is het beroep masseur gereserveerd voor blinden en doven. De training is van start gegaan in November 2000 en de eerste 5 leerlingen hebben inmiddels hun eigen massagekliniek geopend. 

• In Shigatse, ongeveer 270 Km ten Westen van Lhasa heeft BWB een trainingsboerderij opgebouwd waar de blinde leerlingen uit de volgende vakken kunnen kiezen:
  
• Veeteelt gekoppeld aan zuivelproductie: Melk, yoghurt, kaasproductie. Vele blinden zijn nomaden en boeren die op latere leeftijd blind worden. Ze hebben het vak in de vingers zitten maar werken niet meer omdat ze blind geworden zijn. Het project traint blinde jongeren, nomaden en boeren in speciale blinden-technieken, waardoor ze toch weer een deel van hun vak uit kunnen oefenen. In de zomer van 2005 heeft Marinus Post, een ervaren Nederlandse kaasmaker in de boerderij in Shigatse een training verzorgd en sindsdien wordt er kaas gemaakt. Omdat het karakter van de kaas ietwat op een Peccorino lijkt is de kaas "Tibetino" gedoopt.
• Tuin- en akkerbouw: In 6 kassen en op een oppervlakte van ongeveer 10 Hectare worden de blinde leerlingen getraind in het kweken van groenten, granen en andere gewassen.
• Handwerk: Breien, weven van tapijten, pottenbakken, mandenvlechten, kaarsen maken. Dit zijn handvaardigheden, die door blinden kunnen worden uitgeoefend, maar wat belangrijker is, de geproduceerde produkten zijn noodzakelijk in het dagelijks leven waardoor de blinden zelf inkomen kunnen genereren. 
• De trainingsboerderij wordt mede mogelijk gemaakt door de stichting Dark & Light Blind Care en de Wilde Ganzen.

• In het project worden de leerlingen ook getraind in het gebruik van computers en het gebruik van speciale hulpmiddelen zoals een Brailledisplay,speech-synthesizer etc.

ONDERSTEUNING:

Indien u een donatie voor de projecten van Braille Without Borders (Braille Zonder Grenzen) wilt maken, dan kan dat op de volgende bankrekening:
BELANGRIJK: graag uw naam en e-mail adres of woon adres vermelden.

of

De eerste kinderen: Situatie 1998 - 2005

Tenzin
1998: Tenzin is 10 jaar oud en komt uit een klein bergdorpje in het Lhasa district. Zijn ouders zijn gescheiden. Zijn moeder zorgde voor Tenzin en zijn kleine broer. In zijn dorp was Tenzin redelijk geïntegreerd. Hij heeft een paar vrienden en een paar taken. Zo zorgde hij samen met een paar neefjes voor het dorpsvee. Via Artsen Zonder Grenzen hoorde hij over de nieuwe school. Hij was niet gewend zich iedere dag te wassen, de medewerkers van AZG vertelden hem dat alleen schone kinderen tot de
school zouden worden toegelaten.  Sindsdien heeft hij zich iedere dag gewassen, omdat hij erop gebrand was om naar school te kunnen. Tenzin is erg intelligent en sociaal. Hij schrijft en leest al vloeiend. Toen we hem vroegen wat hij later wil worden zei hij:  “Ik wil graag studeren en masseur worden."
2005: Tenzin is inmiddels 17 en heeft samen met 4 andere mede-studenten zijn eigen medische massage kliniek geopend.

Norbu
1998: Norbu is 9 jaar oud. Hij komt van een erg afgelegen boerendorpje. Hij ziet een heel klein beetje met 1 oog, maar dit is niet genoeg om naar een reguliere school te kunnen gaan. Norbu is een erg pienter kereltje, hij houdt van balspelen en gewoon lekker ravotten. Hij leert snel en maakt gemakkelijk contact met andere kinderen.
2005: Norbu is inmiddels 16 en is door de Nederlandse kaasmaker Marinus Post getraind en werkt nu in de kaasboerderij.

Chile
1998: Chile is met 8 jaar  de jongste in de groep.  Hij is de komediant en houdt erg van zingen, waar en wanneer het ook maar mogelijk is laat hij dit dan ook horen. Hij komt uit een klein dorpje in de buurt van Drigung zo’n 130 km ten noordoosten van Lhasa. Zijn ouders zijn agrariërs en erg arm. Hij heeft nog een jonger zusje.
2005: Chile is inmiddels 15 jaar oud en leert nu in de boerderij in Shigatse. 

Tenzin Metoq
1998: Tenzin Metoq met 12 jaar is de oudste van de klas. Toen ze 8 jaar oud was heeft ze al spelende met andere kinderen in het veld een granaat gevonden. De granaat ontplofte en Tenzin Metoq verloor ongeveer 95 procent van haar gezichtsvermogen. Met behulp van een bril ziet ze nog een klein beetje, maar niet voldoende om naar een reguliere school te gaan. Haar ouders leven niet ver van de school ten noorden van Lhasa. Tenzin Metoq is een geboren lerares. Vroeg in de morgen voordat het onderwijs start, heeft ze de anderen al in de schoolbankjes gedelegeerd en oefent ze met hen hetTibetaans alfabet. Ze is erg netjes en opgeruimd, en mede daardoor is ze een geweldige hulp voor de huismoeders. Tenzin 2005: Metoq is inmiddels 19 en heeft behoorlijk veel last van epilepsie. Ze ontvangt daarvoor  medicijnen. Zij leeft nu thuis en helpt in haar moeder's winkeltje.

Kienzen
1998: Kienzen is 11 jaar oud. Hij is pas in September naar school gekomen, omdat het afgelegen dorpje waar hij vandaan komt in de zomer door overstromingen van de buitenwereld was afgesloten. Kienzen heeft tot zijn 9e levensjaar gewoon kunnen zien. Nu is hij honderd procent blind, een ontsteking aan zijn oog die te laat werd behandeld is daar de oorzaak van. Omdat Kienzen al voordat hij blind werd naar een school is geweest was het leren van het alfabet een fluitje van een cent. Kienzen is een vrolijke jongen en zoals alle kinderen erg sociaal. Hij komt uit het  Lokha district, ongeveer 130 km ten zuidwesten van Lhasa.  
2005: Kienzen is inmiddels 17 en heeft zichzelf samen met 4 andere leerlingen in een reguliere basisschool geintegreerd. Hij is erg intelligent en wil later zakenman worden.

Vrije tijd

• In de vrije tijd spelen de kinderen graag balspelen. De speciale  ballen zijn gevuld met een paar rijstkorrels of een klein belletje zodat de kinderen kunnen horen waar de bal ongeveer is.
  Door de balspelen worden de motoriek en ook de sociale vaardigheden getraind.
• Het boetseren van Tsampa is een goede training voor de gevoeligheid van de vingertoppen en 
  handen. Tsampa is het hoofdvoedsel in Tibet, het is gemaakt van geroosterd gerst gemixed met yakboter. Het wordt ook gebruikt om sculpturen te vormen die in het geloof een rol spelen.
• Paardrijden: De meest voorkomende vorm van transport in de uitgestrekte en afgelegen gebieden bestaat uit paard en wagen. Om de kinderen met deze vorm van transport vertrouwd te maken staat paardrijden op het trainingsprogramma. Voor blinden is een paard, naast lopen, een ideaal transportmiddel. Verder bevordert paardrijden balans en motorische vaardigheden.
• Ook schilderen we regelmatig met de kinderen. Voor de kinderen die nooit gezien hebben, proberen we kleuren uit te leggen aan de hand van gevoelens of objecten. Bv Oranje/Geel, is warm, de zon, of blauw is koud zoals ijs.
• Theater: De kinderen hebben in 2003 zelf een theaterstuk geschreven over hygiene en
  milieubewustzijn. In de afgelopen jaren zijn er verschillende theaterstukken ingestudeerd en uitgevoerd. De kinderen schrijven ook graag zelf liederen en zingen erg graag.

Ontwikkeling van het project in resultaten

• Het project is in 2001 door de lokale overheid officieel erkend.
• Officiële foreign expert certificates en resident permits zijn uitgereikt aan Sabriye en Paul.
• Er is een memorandum of understanding ondertekend met de counterpart Tibet Disabled Persons Federation. Dit overheidsorgaan zet zich in voor de rechten van de gehandicapten in de Tibetaanse Autonome Regio. Deze organisatie zal in de toekomst zorg dragen voor de continuïteit van het project als dit wordt overgedragen in lokale handen.
• De rechten voor het land  waarop en het gebouw waarin het project gevestigd is zijn officieel in handen van de TDPF.
• Twee blinde masseurs zijn in November 2000 van start gegaan met de medische massagetraining: Het betrof een masseur die al 10 jaar hoofd is van het medische massagehospitaal in Lhasa en een 27 jarige in Chengdu getrainde Tibetaanse masseur.  De oudste is inmiddels gepensioneerd.
• In Mei 2001, April 2002 en April 2003 is Monique Assal, een blinde fysiotherapeute uit Zwitserland in Lhasa te gast geweest als eerste buitenlandse consultant. Ze heeft een zeer intensieve training in de basis van fysiotherapie verzorgd voor de twee trainees en de twee trainers.  Fysiotherapie in combinatie met medische massage kan worden toegepast om mensen die lijden onder big bone disease, artritis of rachitis te behandelen. Het project leidt blinden die uit regio's komen waar deze ziektes in hoge mate voorkomen in medische massage en fysiotherapie zodat ze patiënten uit de eigen regio kunnen behandelen. In de winter van 2004/2005 hebben de leerlingen een training ontvangen in Thai massage, eerste hulp en management van Dr. Toan Tran.
• Er werken momenteel 6 blinde leraren in het project: Een leraar Engels, twee Braille leraressen (voormalige leerlinegen), twee gymnastiekleraren (ook voormalige leerlingen) en een medische massagetrainer.
• Productie van Tibetaanse Braille leermiddelen: In Mei 2001 is een nieuw software programma ontwikkeld waarmee we Tibetaanse texten relatief gemakkelijk in het Tibetaans Brailleschrift om kunnen zetten. In Augustus 2001 zijn de eerste Tibetaanse Braille boeken gedrukt.
• In Augustus 2001 is de nieuwbouw in gebruik genomen. Het nieuwe gebouw biedt ruimte aan: 3 klaslokalen, een Brailleboekproduktie faciliteit, een mini gymzaal, een ziekenkamer, 2 slaapzalen, wc's, douches en enkele "staff quarters".
• In November en December 2001 hebben 3 Tibetaanse medewerkers van het project, de vice-president van TDPF,  Paul en Sabriye in het   blindeninstituut in Marburg een speciale training gevolgd. Mobiliteit en orientering, dagelijkse   levenspraktische vaardigheden maar ook de pedagogiek en psychologie zijn in de intensieve training aan bod gekomen.
• In April 2002 heeft Jan Bloem, een blinde Nederlandse computerexpert een computertraining voor enkele leerlingen van het projekt verzorgd. Het gebruik van een speechsynthesizer, een Brailleleesregel en een tekstverwerker stond centraal in deze training.
• In October 2002 is in Lhasa de eerste kaas geproduceerd. Een Zwitserse kaasmaker, met 20 jaar ervaring in het kaasmaken onder soortgelijke omstandigheden in de Zwitserse Alpen op zak, is naar Lhasa gekomen om samen met Sabriye een methode te ontwikkelen die het mogelijk maakt dat blinde mensen ook zelfstandig kaas kunnen maken. In 2002 werden er diverse verse en smeerkazen gemaakt.
• In het totaal zijn er 80 blinde leerlingen in het project opgenomen. Het onderwijs vindt plaats in 6 klassen: drie "basisschoolvoorbereiding" klassen, een muziekklas en twee medische massage en fysiotherapie klassen.
• In October 2003 werden de eerste 4 leerlingen in een reguliere internaatschool in Medrogongkar geintegreerd. Twee leerlingen zijn een eigen theehuis begonnen en twee leerlingen uit de medische massage en fysiotherapie opleiding startten hun eigen massage-kliniek in Lhasa. 
• In November 2003 hebben alle 5 leerlingen uit de medische massage / fysiotherapie klas eenofficiele licentie ontvangen zodat ze hun eigen medische massagepraktijk op kunnen zetten.
• In December 2003 is er een overeenkomst getekend tussen het Tibet Development Fund, Braille Without Borders en de Tibet Disabled Persons Federation waarin is vastgelegd dat BWB voor een periode van minimaal 15 jaar een grondstuk in Shigatse kostenloos ter beschikking krijgt voor de realisering van de trainingsboerderij.
• In Augustus en December 2003 heeft Sabriye een training voor blinden verzorgd in Leh in Ladakh. In 2006 wil Braille Without Borders een nieuw rehabilitatie en trainingscentrum in Leh gaan  starten. De lokale overheid heeft hiervoor kostenloos een stuk land ter beschikking gesteld.
• In April 2004 is er een start gemaakt met de realisering van de trainingsboerderij. In Shigatse zijn op het stuk land  (160.000m2) inmiddels de volgende zaken  gerealiseerd:
• Bouw van 6 grote kassen
• Een kaas boerderij.
• Renovatie en bouw van een manege
• Renovatie van verschillende oude gebouwen, de keuken, slaapruimtes en klaslokalen
• er zijn 100 appel en 100 perzikbomen geplant
• Om het terrein zijn vele bomen aangeplant die bescherming gaan bieden tegen weersinvloeden
  
• Tulpen en vele andere bloemensoorten zijn geplant die dienen voor de verkoop om lokaal inkomen te genereren.
• Er is een gebied van 5 hectare vlak gemaakt waarop aardappelen, voeder en suiker bieten, tarwe en winter-rogge worden verbouwd. 
• Er is bijna 2,5 km aan pijpleidingen gelegd voor watervoorziening.

• In de boerderij zijn inmiddels 14 blinde leerlingen opgenomen. 1 jongen is doof en blind. Omdat hij eerst doof was en naar de school voor doven is geweest kon hij lezen en schrijven, daarna is hij blind geworden. In de boerderij heeft hij van een andere blinde jongen, Norbu, het Brailleschrift geleerd. Nu leert hij Engels. We willen in 2006 gaan kijken hoe we meerdere doof/blinde leerlingen een toekomst kunnen bieden.
• In December 2004 / Januari 2005 is in Trivandrum in het Zuiden van India een stuk land gekocht waarop het internationale trainingscentrum zal worden opgebouwd.

Onderscheidingen en erkenning van het project

• In December 2000 heeft Sabriye Tenberken in Berlijn de "Charity Bambi" mogen ontvangen.
• De stichting kerk en wereld uit Geleen heeft het project in Mei 2000 onderscheiden met de "zilveren Jandaia".
• In 2001 werd Sabriye Tenberken door het Wereld Economisch forum gekozen tot Global Leader of Tomorrow.
• In September 2002 hebben Sabriye Tenberken en Paul Kronenberg van de Wolfgang von Goethe Stiftung de Albert Schweizer prijs in ontvangst genomen. De prijs wordt uitgereikt aan mensen die zich inzetten om minder bedeelde medemensen te helpen. Albert Schweizer Award.
• In September 2002 is het project onderscheiden met de "Nuernberger Teddy fuer Menschenliebe".
• Op 7 October 2003 heeft de Ambassadeur van Nederland residerend in Beijing, F. de Heer, Sabriye Tenberken en Paul Kronenberg in de  naam van de Nederlandse Koningin tot   "Ridders in der orde van Oranje Nassau" benoemd.
• Op 7 Februari 2004 is Paul Kronenberg in zijn geboorteplaats Venray onderscheiden met de Bronzen Peelhaas.
• Op 26 Februari 2004 is Sabriye Tenberken voor haar boek "Mijn weg leidt naar Tibet" onderscheiden met een Christopher award.
• Op 26 October 2004 heeft TIME magazine Sabriye de EUROPEAN HERO AWARD 2004 toegekend.
• Op 11 November 2004 heeft TIME magazine Sabriye de ASIAN HERO AWARD 2004 toegekend.
• Op 11 January 2005 is Sabriye door het World Economic Forum geselecteerd als "Young Global Leader".
• Op 2 Maart ontvangt Sabriye in New York de "Luce Hadley Award for Courage". Deze prijs wordt verleend door het Wings Trust
• Juni 2005: bekendmaking dat Sabriye Tenberken samen met 999 andere vrouwen wereldwijd is genomineerd voor de Nobel prijs voor de vrede 2005.
• Op 4 October 2005 heeft Sabriye in Berlijn het "Bundesverdienst kreuz" uit handen van de Duitse president ontvangen.
• Op 5 December 2005 hebben Sabriye Tenberken en Paul Kronenberg in Berlijn de Nationale Fundraising award ontvangen. Deze prijs werd gegeven omdat Braille Without Borders niet werft met medelijden maar met het potentieel van de blinde leerlingen.
  

DOCUMENTAIRES

• In October 2000 is er een documentaire over het project uitgekomen: "Mit anderen Augen".
  Regie: Uwe Gooss, Kamera: Manuel Rennert.
• In November 2002 is er een door Geo TV opgenomen reportage verschenen onder de titel:"Bilder Hoeren". (Beelden horen). Regie: Ilka Franzmann, Kamara: Christopher Rowe, Geluid: Ulla Koesterke.
• In Maart 2004 is er een nieuwe dokumentaire in Duitsland verschenen waarin het verhaal wordt verteld over een blinde jongen die uit zijn kleine dorp naar het rehabilitatie entrainingscentrum in de grote stad verhuist. De film heet "Tibets blinde Kinder".
• In 2006 verschijnt de dokumentaire "Climbing Higher" waarin het leven van 6 van onze leerlingen wordt beschilderd die samen met Erik Weihenmayer, zijn team en ons de "climbing blind 2004" expeditie naar de Lagpa Ri hebben ondernomen. Deze film is gemaakt in High Definition voor publikatie in de bioscoop.
  

BOEK

Sabriye Tenberken heeft twee boeken geschreven:
"Mijn Weg leidt naar Tibet" is een boek waarin de geschieden van het project wordt verteld, ook beschrijft Sabriye hoe zij de wereld   als blinde persoon ziet. Het boek over de geschiedenis van het project is in Nederland uitgegeven door Serene/Muntinga (2001).

"Tashis neue Welt" is een kinderboek over een Tibetaanse jongen die blind wordt en de wereld nu vanuit een ander perspectief ziet. 

Op dit moment is Sabriye een nieuw boek aan het schrijven.

INFO over Sabriye's BOEK

Vrijwilligerswerk en het rehabilitatie en trainings centrum in Lhasa:
Een van de doelen van Braille Without Borders is om de verantwoordelijkheid van het management in de toekomst aan de lokale staf over te dragen, daarom is er geen plek voor buitenlandse vrijwilligers. Braille Without Borders verontschuldigd zich daarvoor en hoopt, dat u onze doelstelling begrijpt.

Voor mogelijke vrijwiligers posities in ontwikkelingslanden kijk op 1 van de volgende sites:

http://www.vso.org.uk/volunteering/
http://www.unvolunteers.org/
http://www.volunteering-ni.org/
http://www.isv2001.org/en/welcome/

Veel succes,

Het Braille Without Borders team.

All Contents Copyright ©2005 Braille Without Borders All Rights Reserved.
Web site sponsored by National Importers Inc.
Web Design sponsored by Summa Systems Ltd.